foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

Het wordt een moeizame start op vrijdag 15 april, de winter hebben we op de kant door gebracht in IJsselmuiden aan het Ganzendiep. Wat beschadegingen gerepareerd, een nieuw model roer, welke ik thuis in de kelder had gemaakt, gemonteerd en de impeller van de buitenboordmotor vervangen.

klaar voor tewater 2022
 

Wat betreft het aangepaste roer, deze is korter (origineel=100 cm). naar 70 cm. maar wel breder en een groter balansdeel, met de bedoeling langer door kunnen zeilen op ondiep water. De komende tijd moet blijken of dit het gewenste resultaat op gaat leveren, inmiddels is wel duidelijk dat door de grotere breedte de propeller van de buitnboordmotor eerder tegen het roerblad aankomt. Ook bij het standaard roerblad kwam dit voor maar in mindere mate.

Over het vervangen van de impeller had ik al wat onzekerheid, de aansluiting op het pijpje van de koelleiding is lastig ook al omdat deze is los gekomen van  het onderste bevestigingspunt. Ook was me niet duidelijk hoe de rubberverbinding tussen het impellerhuis en het pijpje gemonteerd moest worden, met een kleine opening naar boven die net om het pijpje past of met een brede opening naar boven waardoor je minder precies hoeft te mikken en het pijpje geleidelijk aan goed aan gaat sluiten. Aanvankelijk heb ik wel gezocht naar een voldoende grote waterbak om de motor te testen op de wal. Dat is toen niet gelukt, mijn verwachting was dat het allemaal wel goed zou komen.

Gelukkig gingen we op zaterdag 16 april als laatste te water, de boot lag voor de wal en na starten geen koelwater, in een half lek rubberbootje minstens 5 x het staartsuk los gehaald en getracht goed te mikken op de aansluiting maar zonder resultaat, na overleg met de havenmeester en ook zijn hulp toch een groot genoeg waterbak gevonden, het staartstuk voldoende onder water en de accuboormachine op de as en jawel de impeller werkt. Eerst maar een avond rust waar ik tot de overtuiging kwam om het aansluitrubber omgekeerd moest worden met de brede opening naar boven. Na voldoende nachtrust  zondag 17 april al vroeg op en weer het staartstuk gedemonteerd aangepast en terug gezet, gelukkig bij het testen koelwater. Dan nog even de koppeling vast maken, ook een wat lastig klusje maar om 10 uur touwen los en varen. Een hele opluchting, het was behoorlijk fris maar de zon scheen en alles werkte goed mee. Op het zwarte water de zeilen gehesen en met gemiddeld 7 knopen naar de Ramspolbrug die heel vlot werd bediend, de zuidoosten wind was natuurlijk ideaal, ruime wind. Al snel waren we ook bij de Ketelbrug ook net op tijd cvoor de bediening. Inmiddels al wat warmer lekker zeilend richting Stavoren. We wilden de volgende ochtend vroeg vertrekken om bijtijds door de sluis bij Kornwerderzand de wadden op te gaan. Maar omdt het nog steeds vrij mooi weer was zijn we bij Stavoren door gegaan naar Makkum waar we om 21.30 uur een goede plek aan de steiger vonden.

Maandag om 7 uur vertrokken uit Makkum, de sluis bij Kornwerderzand was net klaar met schutten vanaf de andere kant en konden we direct invaren, omdat er geen andere schepen in aantocht waren werden we direct geschut en koin het zeil weer omhoog voor een ontspannen tocht richting Ameland, met stroom mee en halve tot ruime wind ging het zo voorspoedig dat we iets te vroeg voor het wantij Kimstergat waren en ondanks onze geringe diepgang van 50 cm (allels op) toch nog vast liepen, maar na een half uur konden we weer volop zeilen door het Vingegat en het Vaarwater van de Zwarte Haan naar het Dantzig gat bij Ameland. Eenmaal ter hoogte van de veerhaven was het pas een uur of 13 Hoogwater was inmiddels gepasseerd maar we verwachten, deels tegen de stroom in, dat we nog een heel eind zouden komen richting Lauwersoog. Vorig jaar hadden we al ontdekt dat we nagenoeg paralel aan het eiland (Ameland) ongeveer een mijl uit de kant recht toe recht aan richting Engelsmanplaat konden zeilen. De boeienroute was gezien de wind geen optie, wel af en toe heel even erg ondiep maar het lukte net en konden we bij Pinkegaat richting het Wierummerwad. Vanaf hier op de motor, de wind was bijna geheel gaan liggen,  en een ondiep stuk moest nog komen, dat werd af en toe ook beetje "ploegen" net over een zandbultje maar, tegen de verwachting haalden we toch de Zoutkamperlaag en meerden we zeer tevreden af in de buitenhaven aldaar.

Dinsdag om 9.30 uur, ongbveer 1.5 uur na laag water de haven verlaten en richting Ludje wad, we kozen ervoor om langs de boeien van het schietterein Marnewaard te varen, we weten dat het eerste deel van het Ludjewad bij de groene boeien erg ondiep is en we moesten zoeken naar goede verbinding tussen de gele Marnewaard boeien en de rode boeien van het Ludje wad, Helaas vaarden we tever en kwamen behoorlijk vast te zitten, met de nodige moeite wat zigzaggend op de motor en het verstrijken van de tijd na laag water lukte het om die rode boeien te bereiken en is het opmerkelijk hoe diep het daar is. Maar lang hebben we daar geen plezier van en raken we op het Holthuizer wantij regelmatig de grond. Zodanig dat de propeller ging slippen, met die pittige Oostenwind recht op de kop, konden we niet voldoende voortgang genererwn en zat er weinig anders op dan op de fok terug te gaan naar de haven van Lauwersoog. Tot vlak voor de haven op een puntje fok, net toen de veerboot naar buiten kwam, de kaptein zal niet blij geweest zijn met ons op die plek daar maar we konden nauwelijk manouvreren. Uiteindelijk konden we, met een heel langzaam draaiende motor toch binnen komen en een goed plekje in de haven vinden om de propeller te controleren.BBpropeller defect
Dat was dan ook direct duidelijk dat deze slipte, gelukkig hebben we nog een oude reserve propeller aan boord en 5 minuten later hadden we de zaak weer in orde. Na nog reserve tankje benzine gehaald te hebben op voor een nieuwe poging maar net buiten de haven gaven we la op, de wind was nog meer toegenomen en de stroom inmiddels tegen. Dat zagen we niet zitten en koersten naar de Robbengatsluis met het voornemen om via het Reitdiep, Groningen en het Eemskanaal naar Delfzijl te geraken. We hadden nog een groot deel van de middag en het was ook heel fijn om na de sluis het zeil te kunnen hijsen en over het Lauwersmeer naar Zoutkamp te zeilen. Daarna wordt dat lastig vanwege de vele kronkels in het Reitdiep en een smalle vaargeul. De bruggen draaiden vlot en bij Electra kregen we de vraag wat onze bestemming was, helaas noemden we Groningen. Want dat werd de volgende ochtent duidelijk toen we vanuit onze overnachtingsplek  Schouwerzijl al om 9 uur bij Garnwerd aankwamen en vroegen waar de beste plek zou zijn om ons te melden voor konvooivaart door Groningen naar het Eemskanaal en de brugwachter ons melde dat één van de laatste bruggen in de route door Groningen defect was en er geen enkel uitzicht was wanneer dat opgelost zou zijn. Dus konden we rechtsomkeer ruim 30 km terug naar Lauwersoog. De brugwachters hadden blijkbaar met ons te doen, we waren nauwelijks klaar met een oproep via de marifoon of we kregen al een rood/groen gevolgd door een directe bediening. In Zoutkamp even boodschappen gedaan en toch nog rond 11 uur door de Robbengatsluis opnieuw beginnen aan dezelfde route als gisteren. We starten nu 3 uur na laagwater, op sommige plekken net diep genoeg, op de Zuid-Oost Lauwers een kwartiertje de fook erbij, et was inmiddels een dikke Oost tot Noord Oost 5. Het is vanaf de afslag naar Noordpolderzijl naar de Eems nog een flink stuk onder die omstandigheden op de overgang van het wad naar de Eems stond min of meer branding. We waren al vanaf vanochtend 7 uur aan het varen en verlangden naar rust. Mede daardoor maakten we de verkeerde keuze om alleen op de fok de Eems op te gaan richting Delfzijl. De stroom stond al stevig tegen en de golfslag was zeer vervelend, ter hoogte van Eemshaven de fok ingedraaid en de Eemshaven ingevaren en contact gezocht via de marifoon met de havenmeester. Na enig aandringen onzerzijds werd uiteindelijk aarzelend toestemming gegeven om een plek te zoeken achter in de haven aan de drijvende steiger. Alwaar we een mooi plekje in de luwte vonden. Tijd om op verhaal te komen en warm te eten, daat gaf weer nieuwe spirit en hebben we de haven weer verlaten maar nu met een gereefde fok en gereefd grootzeil en dat ging veel beter, ondanks de tegenstroom schoten we lekker op en de boot lag mooi in balans. Om half tien al bijna donker meerden we af bij onze ligplaats van de watersport vereniging Neptunus. Eindelijk wat een barre tocht en nu eindelijk rust.