foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

Beste lezers dit jaar een bundeling van diverse zeiltochten met onze Dragonfly 920 Phenomene.

Met Harlingen - Noorderhaven als uitvalsbasis is het vanzelfsprekend dat we in hoofdzaak op het Wad zeilen. Onze boot is daar ook zeer geschikt voor met name door de variabele diepgang met een minimum van 45 cm. We buiten dat ten volle uit, en zeilen vaak buiten de gebaande paden, in de meeste gevallen met 2 uur voor en 2 uur na hoogwater zijn er weinig plaatsen die niet voor ons bezeild zijn. De wind bepaald nadrukkelijk de hoeveelheid zeil die we kunnen laten staan, zodra we op ondiep water varen en de windkracht boven de Bf 3.5 komt, dan moeten we het grootzeil strijken omdat het midzwaard en roerblad omhoog moeten en bij meer wind de boot dan niet meer in bedwang te houden is. Omdat we met een rtelatief lichte snelle boot varen halen we alleen op de fok nog snelheden van 5 knopen.

Met deze wijze van varen komen we op plaatsen waar je niet makkelijk kunt komen zoals De Cocksdorp op Texel , we waren te laat voor voldoende water en een staak lag plat waardoor we aan de verkeerde kant van het geultje verder wilden en dat lukte niet. Overigens langs de iets dieper kant was het ook niet gelukt, na menig uurtje wachten, inmiddels was het al behoorlijk donker bereikten we uiteindelijk de steiger. Na een prima nachtrust bleek dat we toch behoorlijk achterover lagen en de modder ver langs de steiger lag. Ook het vertrek was niet makkelijk, als het water over de rand van de geul staat dan is het zoeken naar het midden. We hadden meer geduld moeten betrachten maar we wilden nog gebruik maken van de vloet voor de tocht naar Harlingen.

cocksdorp texel 30cocksdorp texel2 30

Op de kaart gezien was de routre vrij simpel, nagenoeg pal oost, eenmaal in het Gasboeiengat meer dan voldoende water, in de laatste bocht daarvan rechtuit naar de ingang Scheurrak-Inschot en vervolgens rechtdoor via het Molenrak naar Harlingen. De wind was net iets teveel om ontspannen over de ondieptes te gaan, inmiddels was het hoog water en kon het roerblad grotendeels naar beneden staan, voor de rust het grootzeil gereefd en liepen we nog makkelijk ruim 7 knopen en kwam Harlingen al snel in beeld. De vloetdeuren stonden open en konden we wachten op de elk half uur bediende brug naar de Noorderhaven.

cocksd harlingen

Nog zo'n voorbeeld waar we optimaal van genieten, vanuit de haven van Ameland, ongeveer halverweg het tij, naar het Veerbootgat en dan linksaf paralel aan het eiland zeilen we hoog aan de Noordelijke wind buiten alle wantijen om naar het meest oostelijke punt De Hon. De bebakende route was nauwelijks bezeild en zien we medezeilers vooral op de motor gaan. De wind was wel zwak en kon het volle tuig blijven staan, soms zo zwak dat de snelheid terug liep net boven de 2 knopen maar prima weer en genieten van omgeving. Op weg naar het noordelijkste puntje van Ameland - De hon, waar we voor anker gaan om daar de nacht door te brengen.

amelhaven dehon

ameland noord de honAandachtspunt is wel dat het anker zich enorm in vreet na de kentering. De volgende ochtend om 6 uur met de handen met veel moeite uitgegraven.

Bovenstaande zijn vooral kortere trips geweest. In juli zijn we ruim 2 weken op pad geweest waar we ook Lauwersoog , Oude Schild, Den Helder, Den Oever en Stavoren hebben aangedaan. 

En waar we naast het zeilen ook diverse fiets en wandeltochten hebben gemaakt. Over het algemeen redelijk goed weer, niet echt warm en wind vaak uit noordelijke richtingen NW, N, NO.

Met name Ameland hebben we ruimschoots op de fiets verkend, mooie tochten langs de waddendijk en dorpjes

Ruim een week heeft onze zoon mee gezeild en van hem nog een sfeerbeeld van onze wandeling op Vlieland.

 

 

Het meest bezocht hebben we de haven van Ameland, vanaf Harlingen meest een NO koers, phenomen twabak70
als de wind teveel naar N zit dan kruisen we zoveel mogelijk bij voldoende wind en nemen we de bebakende wantijen zeer ruim en steken we hele stukken ondiepte af om met zo weinig mogelijk slagen in Nes te komen. De haven is daar enorm opgeknapt met prima ligplaatsen en goede voorzieningen. Tot onze verassing ontmoeten we daar een mede Dragonfly 920 zeiler, met een heel afwijkend roerblad. Inmiddels heb ik tekeningen, sterkte berekeningen en foto's om een korter roerblad te maken waardoor de diepgang van het roer van 1 meter naar 70 cm gaat zodat we langer met vol tuig over ondiep water kunnen zeilen. Wellicht een mooi winterklus om zo iets te maken. Ook zeilden we min of meer samen op naar Lauwersoog met de TWABAK een catamaran die onderweg gingen naar Denemarken. Van hen dit plaatje, waar we misschien iets te voorzichtig waren en had vol tuig achteraf eerder gezet kunnen worden.

30 oktober gaat de boot weer op de wal met staande mast in IJsselmuiden, dat is de vorige winter goed bevallen. We zijn nog wel onzeker over volgend jaar, we neigen om naar Delfzijl te gaan bij jachthaven Neptunus. De treinreis is slechts 7 minuten langer en de afstand van station naar haven is nagenoeg gelijk aan die van Harlingen. We zeggen in ieder geval de overeenkomst met Harlingen op, zij hebben een opzegtermijn van 3 maanden en dat vinden we veel te vroeg om een besluit te nemen en de verwachting is dat er volgend seizoen ook daar voldoende ruimte is. Dus als we nog fit genoeg zijn hebben we volop keuze waar we heen kunnen.

Eind oktober varen we de boot van Harlingen naar IJsselmuiden voor de winterstalling. We vertrekken 13.00 uur net na hoogwater maar de wind pal tegen naar Kornwerderzand. Helaas wordt dit motoren en schiet het niet echt op omdat de stroom nagenoeg nog geen invloed heeft. Gelukkig verloopt de schutting vrij vlot en hijsen we om 15 uur de zeilen voor een kruisende tocht naar Stavoren met nog steeds pittige wind. Daardoor maken we toch behoorlijke vorderingen. Nabij de ingang van de haven nemen we nog een verkeerde beslissing. Die is niet bezeild en kiezen we ervoor tot dicht op de dijk te zeilen en daar de motor te starten. De verwachting dat we in de luwte zitten is onterecht en hebben we de wind langs de dijk recht van voren. Moeizaam komen we met onze 10 pk vooruit. Wel genoeg tijd om alvast de zeilen te strijken, rond 17.30 uur, nog net voor het donker wordt meren we langs de kade af waar het nog verassend aantal van 10 schepen ligt. De volgende morgen het waait nog steeds pittig en zien we er tegenop om naar buiten te varen, pal tegen de wind met pittige golven en de schroef van de buitenboordmotor komt af en toe brullend boven water. We redden het en direct na de de bakens op de dijk het zeil snel hijsen en hoog aan de wind wel veel stabieler kunnen we Stavoren achter ons laten. Urk is nauwelijks bezeild en gaan we over de ondieptes onder Rode Klif om voldoende hoogte te houden. Het water is daar wel rustiger maar erg ondiep op het laatste stukje ter hoogte van Laaxum. Maar eenmail de rode tonnen gepasseerd alle ruimte, de wind is meer naar zuid gekrompen en lijkt het zelfs dat we ergens tussen de windmolens te belanden. Uiteindelijk komen we uit bij de eerste molen vanaf Urk. We gaan overstag en hebben aan 1 slag genoeg om de Ketelbrug te halen. We laten het plan varen om bij Urk naar binnen te gaan, we zijn nog vroeg genoeg om de brug te halen en de wind is wat milder. Het vooruitzicht om die hindernis al genomen te hebben en af te meren inboot ketelhaven najaar2 10
Ketelhaven, waar we graag komen, geeft na toch wel een moeizame tocht een ontspannen gevoel. Eenmaal na de brug laten we het grootzeil liggen en gaan we alleen op de fok verder, we halen nog een prima snelheid van gemiddeld 6 knopen. Heerlijk om zo de dag af te sluiten, de laatste dag van ons zeilseizoen begint met een beetje mist maar de zon doet al zijn best om er doorheen te komen. Aanvankelijk is de wind zwak en dobberen we richting Schokkerhaven maar daar trekt de wind lekker aan en gaan we met een flinke vaart door de Ramsgeul naar de Ramspolbrug, We moeten even wachten zodat we samen met een andere zeilboot onde de brug door kunnen. Daarna direct het zeil omhoog en lekker aan de wind met ruim 7 knopen houdt de andere boot ons niet bij op de motor. We hopen nog wat te kunnen zeilen door het Ganzendiep maar dat houdt na een kwartier wel op de wind is in hoofdzaak tegen en worden de zeilen gestreken en 1 drijver naar binnen gedraaid anders zijn we te breed voor de Mandjeswaardbrug. Bij het watersportcentrum Ganzendiep net genoeg ruimte in de box om met beide drijvers ingedraaid een plek te vinden. Lekker in het zonnetje maken we de boot winterklaar. En wordt de volgende dag zonder problemen op het droge gezet. Einde zeilseizoen 2021.